fragakis-low-res-774b8c7319783882ede26757249a3822
Group Show Depo Des Armes
28 June - 21 July

Group Show

Depo Des Armes

Depo Darm Contemporary Art Space is closing this season's programme by presenting a group show of four artists , showcasing mostly new works and also previous material that hasn't been shown yet.
These works of Art are like " Weapons " that occasionally are presented to the public through our Armoury Depo in which they are are kept and protected , are works showing particular character from the oeuvre of the artists .

Η Depo Darm ολοκληρώνει τη φετινή σεζόν με μια ομαδική έκθεση τεσσάρων σύγχρονων καλλιτεχνών παρουσιάζοντας κυρίως νέα έργα τους αλλά και παλαιότερη δουλειά τους η οποία δεν έχει εκτενώς εκτεθεί στο κοινό.
Τα έργα τέχνης ως "όπλα" που περιστασιακά και επιλεκτικά εκτίθενται στο ευρύ κοινό μέσω της όπλαποθήκης στην οποία φυλάσσονται ( Depo des Armes ), πρόκειται για μια ενότητα έργων χαρακτηριστική του προσωπικού ύφους και της δημιουργικής διάστασης των καλλιτεχνών τους.

Ο Δημήτρης Φραγκάκης πραγματεύεται θέματα που τον απασχολούν και στο συνολικότερο έργο του, όπως το φως και το σκοτάδι, η βαριά ύλη και το ελαφρύ πνεύμα, η άνοδος και η κάθοδος. Κεντρική είναι η σχέση του ανθρώπου με τη μνήμη που να αναπηδά από το παρόν στο παρελθόν και αντιστρόφως, χαράσσοντας έναν αέναο κύκλο και δημιουργώντας μια μετέωρη πραγματικότητα που τελικά του επιβάλλεται. Σε μια σειρά νέων έργων αναπαριστώνται κτήρια διαφορετικής αρχιτεκτονικής, άλλοτε βιομηχανικά, άλλοτε φανταστικά κτίσματα που παραπέμπουν σε ιδανικούς τόπους, χώρους ιδιωτικότητας και απομόνωσης, που ίσως τελικά να μην είναι τόσο ακίνδυνοι όσο φαινομενικά παρουσιάζονται.
Ο Ηλίας Βασιλός υιοθετεί μια πιο αφαιρετική τεχνοτροπία στα χνάρια της οπ αρτ, συνθέτοντας γεωμετρικά σχήματα και δημιουργώντας χρωματικά πλέγματα μέσα από επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Απευθύνεται κυρίως στην όραση του θεατή δημιουργώντας οπτικές ψευδαισθήσεις αφού τα μοτίβα αυτά συχνά δίνουν την αίσθηση ότι μπορεί να κινούνται ή να μεταβάλλονται. Το δίπολο ανάμεσα στη μεθοδολογία του σχεδίου και στην απόδοση του χρώματος, δηλαδή της ανάδειξης της λογικής και του συναισθήματος αντίστοιχα, εναρμονίζονται με ιδιαίτερη επιτυχία στο έργο του καλλιτέχνη.
Η Χριστίνα Μήτρεντσε μέσα από διαφορετικές τεχνικές, όπως η βιβλιογλυπτική εν προκειμένω, καταπιάνεται –όπως έντονα συμβαίνει και στο συνολικότερο έργο της– με τον κατακερματισμό του βιβλίου και κατ’ επέκταση της γνώσης. Το διαδίκτυο φαίνεται να κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος σε βάρος του έντυπου υλικού, οδηγώντας αναπόφευκτα στον ψηφιακό κόσμο να αποτελεί τον μοναδικό μεσολαβητή ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση του.
Ο Αντώνης Καπνίσης χρησιμοποιεί μεικτές τεχνικές στα έργα του ώστε να αποδώσει την αίσθηση μιας ατέρμονης πορείας και της αδυναμίας ανάκλησης, εξερευνώντας τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα από τη συνεχή και ολοένα εντονότερη κυριαρχία της ηλεκτρονικής μηχανής.

Read More
PREVIEW:
HOURS:




SHARE:


ARTISTS: